زیرتیتر

مدیریت فرهنگی در آزمون سنتوری

zirtitr — Mon, 25 Feb 2008 09:43:51 GMT

«سنتوري» تنها يك فيلم نيست كه اگر بود اكنون تنها به خاطره‌اي خاك خورده در ذهن سينما دوستان بدل شده بود. «سنتوري» جرياني است كه انگار بايد رخ مي‌داد تا آنها كه خود را اصحاب فرهنگ مي‌دانند و ديگران را ابداع منفي فرهنگ، مديريت فرهنگي(!) خود را به آزمون بگذارند تا معياري باشد براي آنچه آن را بلوغ فرهنگي تعبير مي‌كنند.

اولين بار نيست كه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي به عنوان متولي امور فرهنگي و هنري كشور از صدور پروانه نمايش به يك فيلم خودداري مي‌كند، آخرين بار هم. اما آنچه پرونده «سنتوري» را از ساير حوادث به متمايز مي‌كند، نوع برخورد عاليترين مقام اين وزارتخانه با اين موضوع است. اتفاقي كه بايد آرزو كنيم آخرين در نوع خود باشد.

اينكه وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي به طور مستقيم عوامل يك فيلم را در توزيع غيرقانوني آن در بازار فيلم قاچاق متهم كند، بيشتر به تف سربالايي مي‌ماند كه دامن مجموعه فرهنگي كشور را لكه دار مي كند. شخص وزير قطعا خود بهتر از هر كسي مي‌داند كه در عرصه فرهنگ، بي‌فرهنگي‌هايي از اين دست هميشه بوده و هست اما اينكه اين سرقت فرهنگي، هنري را به پاي خود صاحب اثر بنويسيم، ادعايي است كه به جز به قصد فرافكني، در هيچ چارچوب‌ ديگري نمي‌گنجد.

وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در شرايطي از بي‌اخلاقي عوامل فيلم «سنتوري» ياد مي‌كند كه خود در همان لحظه بي‌اخلاقي بزرگتري را مرتكب مي‌شود، آنگاه كه در جمع خبرنگاران رسانه‌هاي گروهي – و نه در خفا- طناب اتهام را بر گردن كسي مي‌اندازد كه گناهكار بودنش در اين جريان نه تنها اثبات نشده كه امري بعيد است و عجيب‌تر اينكه از همان تريبون به دفاع از جرياني مي‌پردازد كه خود علت اصلي اين رويداد است، آنهم با داعيه اعمال مديريت فرهنگي و هيچكس نيست از آقاي وزير بپرسد اين مديريت فرهنگي آنگاه كه فيلم «سنتوري» در بيست و پنجمين جشنواره فيلم فجر به نمايش درآمد، كجا بود؟

آيا اين همان مديريتي نيست كه از سنتوري در اين جشنواره دولتي تقدير كرد ؟ اگر نيست، بدا به حال فرهنگي كه با سياست يك بام و دو هوا اداره مي‌شود و اگر هست بدا به حال متولي فرهنگي كه از اين آزمون سربلند بيرون نيايد.

انتشار مجدد روزنامه امتیاز

zirtitr — Tue, 18 Dec 2007 08:43:30 GMT

پس از انتشار مجدد روزنامه فرهنگی هنری امتیاز و درحالیکه تا راه اندازی سایت این روزنامه چند روزی زمان باقیست، وبلاگ آن به آدرس http://emtiyaz.blogfa.ir راه اندازی شد. در این وبلاگ قرار است پشت صحنه اتشار روزنامه از زبان بچه های تحریریه منتشر شود.

رضا ولی زاده و ماجرا چند سگ !

z13 — Tue, 27 Nov 2007 22:27:40 GMT

اتفاق بدی افتاده است ...

شرح خبر :

چهار سگ 600 میلیون تومانی از احمدی نژاد محافظت می کنند

رضا ولي‌زاده: چهار سگ در تیم حفاظتی دکتر محمود احمدی نژاد –رئیس جمهوری ایران- به منظور تشخیص بمب و مواد منفجره به کار گرفته شده اند که هر یک به قیمت 150 میلیون تومان از کشور آلمان خریداری شده اند.

اینجا

و رضا ولی زاده در بند این خبر است ... به امید آزادی هر چه زودتر این دوست و همکار گرامی که بازنگار را با او می شناسیم

ازدواج نامرسوم !

z13 — Sat, 24 Nov 2007 22:16:18 GMT

در روزها و هفته های اخیر، دو مراسم عقدكنان ویژه در تهران برگزار شده است. "ویژه" از آن بابت كه میزبان اصلی هر یك از این دو مراسم، یكی از چهره های سیاسی برجسته كشور بوده است.

تفاوت ویژه این دو مراسم، تضاد سیاسی میزبان‏های آنها بوده است: یكی چهره سرشناس اصولگرا و دیگری چهره برجسته اصلاح طلبان.

منبع

بازیهای علی آبادی تمامی ندارد !

z13 — Mon, 19 Nov 2007 18:26:18 GMT

۱- مقرر است كه در تاريخ پانزدهم آذرماه، انتخابات فدراسيون فوتبال برگزار شود تا اين مهمترين فدراسيون ورزشى كه چشمهاى بسيارى به آن است (!) رئيس خود را بشناسد؛ رئيسى كه بسيارى از «حال» او را مى شناسند و خيلى خوب مى دانند كه منتخبى در راه نيست و آن كس كه قرار است رئيس شود، از حالا رئيس است. علاوه بر على آبادى، كفاشيان و شهنازى كه كانديداهاى حضور در پست رياست فدراسيون فوتبال هستند ،هر دو از اعوان و انصار على آبادى به شمار مى روند....

نورمن میلر نویسنده ضد فمینیست آمریکایی وبرنده دو جایزه پولیتزر درگذشت

z14 — Sat, 10 Nov 2007 15:52:41 GMT

نورمن میلر، نویسنده سرشناس آمریکایی به علت از کارافتادگی کلیه در سن 84 سالگی درگذشت.
نورمن میلر دو بار برنده جایزه پولیتزر شد. بار اول در سال 1968 برای کتاب 'ارتش های شب' و برای بار دوم به خاطر 'آواز جلاد' در سال 1979 به این جایزه دست یافت.

وی به خاطر نثر گزنده خود مشهور بود و از مخالفان جنبش فمینیست به حساب می آمد.

'دژی در جنگل' آخرین اثری است که از میلر امسال منتشر شد. وی ماه پیش به دلیل مشکلات ریوی بستری و تحت عمل جراجی قرار گرفت...

مردی با معافیت سربازی !

z13 — Sat, 03 Nov 2007 20:28:52 GMT

استقلال در چارچوب هفته یازدهم لیگ برتر در تهران به مصاف ابومسلم مشهد رفت اما در ادامه ناکامی هایش تنها با گرفتن یک امتیاز زمین را ترک کرد. اما ماجرای جالبی که پس از این دیدار اتفاق افتاد قضیه کارت معافیت خدمت سربازی یکی از بازیکنان ابومسلم به نام "جواد رزاقی" بود.

این بازیکن به دلیل قطع نخاع و فلج مادرزادی (!) از خدمت سربازی معاف شده بود در حالیکه براحتی می توانست 90 دقیقه در زمین بازی کند. با پی بردن مسئولان استقلال به این ماجرا شکایتی از سوی باشگاه تهرانی به کمیته انظباطی فدراسیون فوتبال ارسال شد و کمیته انظباطی رای به پیگیری و مطالعه بیشتر در این زمینه داد و معلوم شد کارت این بازیکن جعلی بوده و مورد تایید حوزه نظام وظیفه کشور نیست.

از سوی دیگر دستگیری باند بزرگ جعل مدارک و اسناد رسمی کشور در تهران و طی هفته گذشته فاز تازه ای به این پرونده داد تا کمیته انظباطی برای روشن شدن کامل ماجرا فعالیت های ورزشی جواد رزاقی را تعلیق کند.

هرچند در فوتبال (بخوانید فوتحال)! از این دست اتفاقات فراوان است اما تابحال کمتر پیش می آمد که یک ماجرای کوچک (شکایت بی سند مسولان استقلال) به جریانی دامن بزند که دست افراد بزرگی را "رو" کرده و فوتبال را به کلاهبرداری اینچنینی متصل نماید.

مصطفی مستور :در دوران صفار هرندی هیچ کدام از کتابهایم را برای چاپ ارائه نمی کنم

z14 — Thu, 01 Nov 2007 15:11:03 GMT

در حالیکه رمان روی ماه خداوند را ببوس اثر مصطفی مستور به چاپ بیستم خود رسیده است و در یک نظر سنجی در بین دانشجویان جايگاه دوازدهمين رمان محبوب از ميان تمام رمان هاي نگاشته شده در هشتاد سال گذشته را از آن خود کرد و نويسنده اش رتبه نهم را بدست آورده است اما شرایط بد صدور مجوز نشر کتاب باعث شده است تا مصطفی مستور اعلام کند تا اين دولت و ارشادش بر مدار هستند اثر جديدي به چاپ نخواهد رساند ،مصطفی مستور نویسنده ای است که همیشه سعی کرده از مناقشات و جریانات سیاسی دوری کند ...

پ.ن:مطلب زیبای محمد حسن شهسواری در مورد کتاب "روی ماه خداوند را ببوس " را درروزنامه اعتماد مورخ ۱۰/۷/۸۶ در اینجا بخوانید

آه از این ناگهان تلخ همیشگی

z22 — Thu, 01 Nov 2007 10:45:18 GMT

با آن همه رنجی که می کشید هرگز از زبانش نه نشنیدیم و هرگز چهره اش را درهم ندیدیم. دلم این جا از رفتنش عجیب گرفته است...

وقتی ساعت 9 صبح روز سه شنبه 8 آبان به وقت پکن، طبق معمول هر صبح سایت بی بی سی را باز کردم، باور نکردم که قیصر امین پور به این سادگی از میان ما رفته است... انگار نه انگار که مرگ یک ناگهان تلخ همیشگی ست. باور نکردم... بهت زده بارها خبر را خواندم. درست کمتر از دو ساعت پیش از آن که سایت را باز کنم استاد رفته بود... دلم عجیب گرفته است...

عمران صلاحی عزیز را با آن چهره مهربان و آرام همیشگی اش که از دست دادیم در ایران بودم. این بار اما دستم به جایی نمی رسد. دستم به هیچ کجا نمی رسد. چشم هایم را می بندم و آجر به آجر خانه شاعران را تصور می کنم. چشم هایم را می بندم و اتاقی را تصور می کنم که همیشه با دکتر راکعی، محمدرضا عبدالملکیان، ساعد باقری و مشفق کاشانی در آن می نشست.

یاد حرف استاد می افتم. انگار همین دیروز بود... اولین باری که در خانه شاعران ایران شعرم را در حضورش خواندم، خندید و گفت: تو باید شعرت را دو یا سه بار بخوانی چون آن قدر خوب شعر می خوانی که نمی شود در اولین خوانش ایراد شعر تو را فهمید. از آن به بعد من همیشه در حضورش شعرم را دوبار می خواندم...

حالا چقدر دلم برای شعر خواندن در حضورش تنگ شده... سه بار، چهار بار، هر چند بار که بگوید می خوانم...

حمله و انتقاد شدید کیهان به دولت خاتمی

z14 — Sun, 28 Oct 2007 09:55:24 GMT

دبيركل حزب مشاركت طي سخناني به تشريح مواضع حزب متبوع خود پرداخت كه هرچند نكته تازه اي در آن نبود، اما آنجا كه از سياست خارجي دولت آقاي خاتمي تجليل و تقدير مي كرد، ماجراي آن سرباز كذايي را به خاطر مي آورد كه خنده دار بودن تحليل ايشان، راه را بر ابراز تاسف مي بست. حكايت كرده اند كه در گرماگرم يكي از جنگ ها، سربازي با سر و روي خاك آلود و در حالي كه يك قبضه از تيربارهاي دشمن را در دست داشت خود را به فرمانده لشگر رساند و به او خبر داد كه اين «تيربار» را در جريان يك جنگ سخت و تن به تن از دشمن به غنيمت گرفته است. فرمانده لشگر كه از شجاعت و جسارت سرباز در پوست نمي گنجيد به نشانه قدرداني از اين سرباز فداكار او را سه روز به مرخصي فرستاد. يك ماه بعد، همان سرباز فداكار! با يك قبضه تيربار ديگر به فرمانده مراجعه كرد و چند روزي مرخصي تشويقي گرفت و اين ماجرا چند بار تكرار شد. سرانجام، فرمانده لشگر از سرباز شجاع خواست تاكتيك مورد استفاده خود را براي ساير نظاميان بازگو كند تا آنها نيز با استفاده از اين تاكتيك ويژه! دمار از روزگار دشمن برآورند و سرباز شجاع! در توضيح تاكتيك خود گفت «جناب فرمانده! در اردوگاه دشمن يك نظامي كودن! وجود دارد كه هر از چندگاه يك تيربار به من مي دهد» فرمانده با تعجب پرسيد؛ «در مقابل اين تيربار، از تو چه مي خواهد؟» و سرباز جواب داد «هيچي قربان! چيز قابل داري! نمي خواهد، فقط هر دفعه يكي از تانك هاي لشگر خودمان و چند ورق كاغذ را كه گمان مي كنم، نقشه عمليات جنگي خودمان است به او مي دهم»!... در ادامه اين حكايت آمده است آن سرباز شجاع! و زرنگ! كه ديگر در آن لشگر نيست، هنوز هم از تاكتيك كذايي خود با افتخار! ياد مي كند و معتقد است اگر چند سال - مثلاً 4 سال- ديگر بر سر كار بود، با تاكتيك هنرمندانه! خود دمار از روزگار دشمن برآورده و بساط جنگ را برچيده بود!... و البته، عده اي نيز به افتخار او كف مي زنند و سوت مي كشند و...